தொடரும்...

நீ என்னை விட்டு செல்லும் போதும்

என்னை மட்டுமே வைத்திருந்தாய் மனதில்..
ஆனால் அன்று பெரிதாக தெரியவில்லை 
நீ கூறிய வார்த்தைகள்
உன்னை நான் பார்ப்பது 
கல்லறையில் என்று ஒரு நாளும் 
நினைத்தது இல்லை....

ஏமாற்றம்

உன் தொலைபேசி
அழைப்புக்காக
காத்திருக்கும் எனக்கு
ஏமாற்றங்களே கிடைக்கின்றன.

என்னுள்ளே

என்னுள் ஏற்பட்ட மாற்றத்துக்கு
காரணமானவன் நீ பிறகு
ஏன் என்னை விட்டு நீங்கிச் சென்றாய்
என்னை எப்போதும்
சந்தோசமாக இருக்க வேண்டும்
என்று சொன்னவனே நீதான்
உன்னாலே வேதனை ஏற்பட்ட பின்பு
எப்படி சந்தோசமாக இருப்பேன்
என்னுள் ஏற்பட்ட சந்தோசம் சோகம்
எல்லாமே நீதான்

கனவு

உன்னைப் பார்த்த
சந்தோசத்தில்
தவறிவிழுந்தேன்
உறக்கத்தில் இருந்து
எழுந்தவுடன் தான்
புரிந்தது உன்னைக்
கண்டது கனவில் என்று
எப்போதும்; உனைத்தான்
நேரில் கண்டதே இல்லையே
அதிசயம் நடந்துவிட்டதோ
என்று எண்ணி விட்டேன்
சிறிது நேரம்........

தடுமாற்றம்

எப்பொழுதும்
உன்னுடன் ஓயாமல்
பேசிய எனக்கு
இன்று பேச
வார்த்தைகள் இன்றி
தடுமாறுகின்றேன்......

 

தப்பு

உன் இறுதி ஊர்வலத்துக்கு
என்னை அனுமதிக்கவில்லை
உன் முகத்தை பார்க்கத்துடித்த
என் இதயத்தின் உணர்வை
புரிந்து கொள்ளவும் இல்லை
நான் அப்படி என்ன தப்பு செய்தேன்
உன்னை மாற்றாளுக்கு கொடுத்ததற்கா?

வலி

உன்னோடு பேசினால்
அழுதுவிடுவேனோ
என்ற பயம்
எனக்கு இருக்கின்றது
ஏனென்றால்
என் இதயத்தைப்போல
கண்களும் வலிகளை தாங்காது......